EUSKAL BILLERAKO HELDUEN DANBORRADA AGINTARIEN HISTORIKOA

AÑO

TAMBOR MAYOR

ABANDERADO

CABO DE TAMBORES

 BARRIL MAYOR

CABO DE BARRILES

1906 - 1910

Luis Gabilondo

 

 

 

 

1911 - 1913

J. Larrarte

 

 

 

 

1914 - 1915

M. Recarte

 

 

 

 

1916 - 1917

J. Taberna

 

 

 

 

1918 - 1924

Shotero Irazusta

 

 

 

 

1925 - 1926

Félix Echeverría

 

 

 

 

1927 - 1929

José Iturria

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1980 - 1981

Cayetano Ibaceta

Carlos Artegain

José Antonio Arocena

Joxean Calvo

 

1982 - 1984

Cayetano Ibaceta

Antxón Vega

José Antonio Arocena

Javier Uranga

 

1985

Cayetano Ibaceta

Félix Calvo

José Antonio Arocena

Javier Uranga

 

1986

Luis Revuelta

Félix Calvo

José Antonio Arocena

Javier Uranga

 

1987-1988

Luis Revuelta

Antxón Vega

José Antonio Arocena

Javier Uranga

 

1989-2000

Luis Revuelta

Antxón Vega

 

Juan Luis Ceberio

 

 

2001

Luis Revuelta día S.S. y desfile Centenario

Teatro Principal

Pedro Larrañaga

 

Antxón Vega

 

 

Juan Luis Ceberio

 

2002 - 2003

Pedro Larrañaga

Antxón Vega

Jesús Alvarez

Juan Luis Ceberio

 

2004 -2006

Pedro Larrañaga

Antxón Echeverria

 

Juan Luis Ceberio

 

2007

Pedro Larrañaga

Jon Ayerdi

 

Juan Luis Ceberio

 

2008

Pedro Larrañaga

Eneko Arevalo

 

Juan Luis Ceberio

 

2009

Pedro Larrañaga

Eneko Arevalo

 

Juan Luis Ceberio

Karlos Arotzena

2010

Pedro Larrañaga

Aitor Aramendi

 

Juan Luis Ceberio

Karlos Arotzena

2011 -2018

Xabier Benegas

Aitor Aramendi*

Xabier Olasagasti

Juan Luis Ceberio

Karlos Arotzena

2019 - 2020

Xabier Olasagasti

José Luis Bermejo*

Aitor Alvarez

Juan Luis Ceberio

Karlos Arotzena

 

NOTA: En 1985 fallecen los Tambores Mayores de las dos sociedades  Unión Artesana - Patxeko  y   de Euskal  Billera - Cayetano Ibaceta.

CABO DE BARRILES:Este puesto como tal no existía. El término de “barril mayor” se cambió, antes se llamaba “cabo de barriles”. A partir de esa fecha (2009) hubo votación para elegir los cargos y aquellos que se presentaron y no obtuvieron la plaza pasaron a ser su sustituto, y con el cambio de nombre, se le asimiló a “cabo de barriles”.

ABANDERADOS(*): en 2.013 se incorporó una segunda bandera, que fue portada por una mujer vestida de aguadora. A partir del año siguiente se hizo una tercera bandera y salieron tres personas portando banderas, una vestida de soldado, otra de aguadora y un tercero de barril.

 

AÑO

ABANDERARO TAMBOR

ABANDERADA AGUADORA

ABANDERADO BARRIL

2013

Aitor Aramendi

Amaia Guerediaga

 

2014

Aitor Mozo

Izaskun Lezea

Jorge Etxezortu

2015

Christian Arrese

Izaskun Lezea

Jorge Etxezortu

2016

Christian Arrese

Izaskun Lezea

Jorge Etxezortu

2017

Aitor Mozo

Mónica Oroz

José Luis Bermejo

2018

Daniel Fernández

Olatz Saenz de Argandoña

José Luis Bermejo

2019

Pablo San José

Maider Olasagasti

José Luis Bermejo

2020

Pablo San José

Ainhoa Paniagua

José Luis Bermejo

El uniforme de tamborrero de la sociedad Euskal Billera está inspirado en un uniforme militar Napoleónico. Consta de casaca azul y amarilla, pantalón blanco, gorro negro.

Euskal Billera Elkarteko helduen danborrada 1906. urtean sortu zen ofizialki testuinguru berezi batean, izan ere, erdialdeko danborrada guztiak, sei ziren orduan, elkarrekin ateratzeko nahia bultzatu zen. Horrela “Unión Artesana”, “Club Cantábrico”, “Sporti Clai”, “Amistad donostiarra”, eta “Euskal Billera”, Bretxan zeuden “Academia de la Música”ren lokaletara entseguak egitera joan ziren. Irteera urtarrilaren 20ko goizeko bostetan izan zen, Danbor Nagusia Pepe Artola zelarik. Halaber, gastadoreak Norberto Luzuriaga “Lushu”-ren agintepean ziren. Gainera, heraldoak zaldiz, 5 Elkarteen zutoihalak, karraka-jole eskuadra bat eta musika-banda.

Hurrengo urtean, 1907,  Euskal Billerako danborrada “Sporti Clai”-ko danborradarekin atera zen. Bretxako plazatxotik goizeko 5,30an abiatu ziren, parte-hartzaileak: 2 heraldo, 10 goltki, 50 danbor, 23 upel eta musika banda.

Irtetzeko ordua, ibilbidea eta danborradaren osaketan zenbait aldaketa gertatu ondoren, 1911. urtean “Union Artesana”, “Euskal Billera” eta “Leku Zarra” elkartzen dira “opioa emango duen danborrada bat antolatzeko”, esan bait zen “Errusiako konkistara Napoleonek eraman zituen baino danbor eta upel gehiago aterako dituzte hiruen artean”. Urtarrilaren 19ko arratsaldeko 8,15an atera zen danborrada “La Unión” eta “La Bella Iruchulo” musika bandak lagun zituela. Danborradaren osaketa hau izan zen: bi heraldo zaldiz, 6 nigromantiko eta buruzagia hiruhortz batez horniturik, kabu bat eta 20 txinatar upelez, 10 txinatar danborrez, Pomerania Guardiako 20 soldadu danborrez, Cañoyetan-go 16 soldadu, Lukando talde bat, eta Lukurzio beste bat bere mandarinarekin. Danbor Nagusia Javier Colmenares izan zen.

  1. urtean, Danborradaren gaiak Euskal Billerako zuzendaritza taldekideak eta garai hartako beste zenbait elkartetakoak biltzen ditu festarekin zer ikusi gutxi daukan erabakia hartzeko. Sarriegui maisua hil da eta haren zerraldoa bizkarka nork eramango duen erabaki behar da: “Donosti Zarra”, “Euskal Billera” eta “Sporti Clai” izango dira. Horregatik dolua adierazteko 1914eko San Sebastian festa urtarrilaren 25era pasatzen da. Euskal Billerak egoitza maisuaren etxea izan zenaren aurrean duenez, bere etxeaurrea apaintzen du oihal zintzilikariz eta begizta beltzez, gainera bandera altxatzen du haga erdian dolu-xingolaz.

Urtebete geroago, 1915ean, erretreta eta  desfiletako urte batzuen ondoren, Euskal Billerak berreskuratzen du danborrada goizeko bostetan ateratzeko ohitura. Izan ere, festa garbitasuna galtzen ari da. Gero eta danborrada gehiago eta txikiago ateratzen dira, hain nahaspilatuak ezen bere biziraupena arriskutan ikusten da. Horregatik 1916. urtean “betiko danborradek” ez irtetzea erabakitzen dute protesta gisa “beren ezinegona adierazteko Elkarte txikiek urteko edozein sasoitan festa antolatzen dutelako, egokia ez denean eta modu nahasian”.

  1. urtean Euskal Billerak goizeko bostetako ohiko danborradaren ordez hilaren 20ko gaueko hamarretan irtetzen den danborrada-erretreta bat antolatzen du. “Bengala-argietako alegiazko islekin kontrastean belztasunak; kea, algarak eta iskanbilak. Oraingo deialdiko artilleroaren aurrean dabiltzan Erdi Aroko heraldoak; Lord Wellington-en osteak ukalondoz-ukalondo Boucauko piketeekin; ozen entzuten den turuten hotsa; Donostiako Marina, upeletako hotsen artean; ehizako tronpak beren nota basati eta malenkoniatsuekin; txarangak eta musikak umore txarra uxatzen dutenak eta guztiaren gainetik, Easo Ederraren alegoriazko irudia”. Hau da urte honetako Euskal Billeraren Danborrada.

1929an azkenekoz Euskal Billerako helduen danborrada atera zen. Lehenengo irteeratik honako hauek izan ziren Danbor Nagusiak:

              1906-1910 Luis Gabilondo

              1911-1913  J. Larrarte

              1914-1915 M. Recarte

              1916-1917 J. Taberna

              1918-1924 Shotero Irazusta

              1925-1926 Felix Echeverria

              1927-1929 Jose Iturria

Euskal Billera Elkarteko helduen danborrada 1906. urtean sortu zen ofizialki testuinguru berezi batean, izan ere, erdialdeko danborrada guztiak, sei ziren orduan, elkarrekin ateratzeko nahia bultzatu zen. Horrela “Unión Artesana”, “Club Cantábrico”,